Нұрлан Дулатбеков – қоғам және мемлекет қайраткері, заң ғылымдарының докторы, профессор. 1962 жылы 5 мамырда Қарағанды облысы, Шет ауданы, Ақсу-Аюлы ауылында дүниеге келген. Қарағанды мемлекеттік университетінің заң факультетін тәмамдаған соң ғылыми-педагогикалық салада еңбек етті. 2001–2013 жылдары Е. Бөкетов атындағы Қарағанды мемлекеттік университетінің ректоры болды. Парламент Мәжілісінің депутаты қызметін атқарды. Нұрлан Дулатбековтің Абайтану саласына қосқан негізгі үлесі – ақынның өміріне, шыққан ортасына және тарихи тұлғалармен байланысына қатысты архивтік құжаттарды жинақтап, ғылыми айналымға енгізу арқылы көрінеді. Ол басшылық жасаған кезеңде «Құнанбай ісі» атты дерекнамалық жинақ жарық көріп, онда Абайдың әкесі Құнанбай Өскенбайұлының өмірі мен билік қызметіне байланысты бұрын-соңды жарияланбаған архивтік құжаттар, сот істері, патшалық Ресей әкімшілігінің құжаттары ұсынылды. Бұл еңбек арқылы Абайдың қоғамдық-әлеуметтік ортасын нақты дерек негізінде зерделеуге жол ашылды. Сонымен қатар Нұрлан Дулатбеков Абайдың 175 жылдық мерейтойына орай бірқатар ғылыми-мәдени шараларды ұйымдастырды. Қарағанды университетінде өткен ғылыми конференциялар, Абайға арналған студенттік форумдар, шығармашылық байқаулар мен эссе марапаттары арқылы жас ұрпаққа ақын мұрасын танытуға ықпал етті. Университет қабырғасында абайтану курсын жүйелеуге, Абай еңбектерін құқықтық, рухани және қоғамдық ой жүйесімен байланыстыра талқылауға негіз болатын алаңдар құрды. Ғалым Абайдың рухани-философиялық ойларын бүгінгі қоғамдағы құқықтық мәдениетпен, адамгершілік және әлеуметтік әділет ұғымдарымен сабақтастыра отырып талдаған мақалалар жазды. Абайдың «толық адам» концепциясын ұлттық тәрбиенің негізі ретінде түсіндіріп, оны жас ұрпақтың дүниетанымына енгізудің маңызын атап өтті. Нұрлан Дулатбеков Абайдың шығармашылық мұрасын тек әдеби-мәдени деңгейде емес, құқықтық, мемлекеттік басқару, ұлттық жаңғыру тұрғысынан насихаттай білді. Зерттеуші қызметі – Абайды ғылыми тұрғыдан зерттеген еңбектер жазу емес, бірақ абайтану ғылымының дамуына жанама түрде, әсіресе танымдық, ұйымдық, архивтік және білім беру саласында нақты іс арқылы үлес қосқан тұлғаның үлгісі. Сондықтан ол абайтануға зерттеуші емес, насихаттаушы-ұйымдастырушы ретінде қосқан үлесімен ерекшеленеді.
