Мұратбек Бөжеев – 1911 жылы дүниеге келген. Алғашқы білімін Семей қаласындағы педагогикалық техникумда алған. 1932 жылы Мәскеу педагогикалық институтын бітірген. 1934–1938 жылдары Мәскеудегі тарих, философия және әдебиет институтының аспирантурасында оқыған. 1934–1941 жылдары Абай атындағы Қазақ педагогикалық институты мен Қазақ мемлекеттік университетінде оқытушы, кейін КСРО Ғылым академиясы Қазақ филиалында кіші ғылыми қызметкер, аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеген. 1942 жылы саяси қуғын-сүргінге ұшырап, лагерьге қамалған. 1956 жылы ақталған соң, 1957–1962 жылдары Қазақ КСР Ғылым академиясы Тіл және әдебиет институтында бас ғылыми қызметкер, 1962–1980 жылдар аралығында М.Әуезов атындағы Әдебиет және өнер институтында текстология және қолжазбалар бөлімінің аға ғылыми қызметкері қызметін атқарған. 1960 жылы «Абай Құнанбаев шығармаларының идеялық-көркемдік ерекшеліктері» тақырыбында кандидаттық диссертация, 1973 жылы «XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың бас кезіндегі қазақ әдебиетінің идеялық-көркемдік ерекшеліктері» тақырыбында докторлық диссертация қорғаған. Абай шығармаларының текстологиялық негізін зерттеуге, оның ішінде 1940 жылғы Абай шығармаларының екі томдық жинағын құрастыруға Мұхтар Әуезовпен бірлесіп қатысқан. Абай поэзиясының өлең құрылымын, идеялық мазмұнын, көркемдік табиғатын жүйелі түрде зерттеп, әдеби айналасындағы ақындармен шығармашылық үндестігін ғылыми тұрғыда дәлелдеген. Сонымен қатар, араб графикасындағы қолжазбаларды транскрипциялап, Мәшһүр Жүсіп Көпейұлы, Бұқар жырау, Шәкәрім, Мұрат Мөңкеұлы, Наушабаев Нұржан секілді классиктердің шығармаларын ғылыми айналымға енгізуге үлес қосқан.
